آن مورد بحث قرار گيرد زيرا : اولًا : گذاشتن پيكر شهيدى در روى خاك‌هاى گرم ودر مقابل آفتاب سوزان وقرار دادن آن در معرض هجوم طيور ودرندگان ، با تدبير وحكمت پيامبرخدا سازگار نيست ؛ زيرا اين عمل نه تنها انتقام گرفتن از دشمن واداى حق آن شهيد بزرگوار نيست ، بلكه با توجه به اينكه طبق دستور اسلام وسنت پيامبرخدا ، تجليل ميّت هر مسلمان وتكريم پيكر هر شهيد در دفن أو است ، اين عمل نسبت به حمزه عليه السلام نوعي وهن وتحقير هم تلقّى مىشود . ثانياً : اخلاق كريمهء پيامبر در جنگ بدر ، اجازه نداد أجساد مشركين در بيابان رها شود ولذا دستور داد همهء آنها را در چاه بريزند ومستور نمايند ، پس چگونه متصوّر است كه شهيد بزرگوارى مانند حمزه سيد الشهدا در مقابل وحوش وروى خاك‌هاى سوزان بيابان أحد بماند ؟ ! ولى به‌هرحال ، چون اين‌دو مطلب ازطريق غير شيعي نقل گرديده است ، ما در نقد آنها به‌همين اندازه بسنده مىكنيم . 4 . صفيه وپيكر حضرت حمزه عليه السلام ابن إسحاق مىنويسد : صفيه ، خواهر حمزه ، خود را به أحد رسانيد تا پيكر برادرش را ببيند ، چون خبر به پيامبر صلى الله عليه وآله رسيد ، به زبير دستور داد كه « أَلْقِها فأرجعها ، لا تَرى ما بِأَخيها » ؛ « برو ومادرت را برگردان تا برادرش را با اين وضع نبيند . » زبير به جانب مادر شتافت وگفت مادر ! پيامبرخدا دستور مىدهد